***رنج اگر هست، نه از جاده، كه از ماندنهاست. - - - - - ور نه سرباخته را زحمت سردرد نبود!***
 |
 |
|
|
داشتم سرنخ را توی ذهنم دنبال می کردم ببینم "از کی اینچنین از مباحث "اصطلاحا سیاسی" فاصله گرفتم و نسبتا منزجر شدم؟"... رسیدم به انتخابات سال 84...! نه بخاطر کاندیداها...نه بخاطر تنوع و پیچیدگی نسبی... نه بخاطر نفسگیر بودن مسئولیت همون یه رای خودم! و نه... و نه اصلا بخاطر خود انتخابات! بلکه بخاطر "تهران"!!! "فضای سیاسی تهران"! من توی تهران دیدم "ملت چیزی رو که نمی دونن با اعتماد بنفس تکرار میکنن!"... من توی تهران با پدیده ی "شایعات سیاسی" مواجه شدم... من توی تهران "شب نامه" دیدم!... حرفهایی که خود گوینده حاضر نیست صحت و سقم و عواقبش رو به عهده بگیره... من توی تهران "خریدن خط سیاسی" دیدم! . . . یک اصطلاحی توی شهر ما "رایج" است ... "تکه ای" !... ریشه اش برمیگردد به اینکه قدیمترها "تکه" لفظ دیگری معادل همان "لقمه" بوده!... "تکه ای" یعنی کسی که "با هرطرفیست که تکه(لقمه!)ای برایش داشته باشد!" ... همان "نان به نرخ روز خور"... در شهر ما آدمهای حزب بادی و بوقلمونصفت، خیلی زود با برچسب "تکه ای" انگشت نما میشوند! در شهر ما میتوان "متحول" شد... اما وقتی "هزینه ی اجتماعی" این تحول، بالاست، بالتبع (و بالطبع!) "یقین" فرد متحول به راه جدیدش هم بالاست! در شهر ما راست سنتی همیشه راست سنتی ست. توده ای همیشه توده ایست. مجلس سومی(و مجلس ششمی!) همیشه همان... "بسیجی مخلص" هم همیشه همان... سلطنت طلب هم همیشه همان... سکولار-مذهبی(تریپ حجتیه ایها!)ها هم همیشه همان و... در شهر ما "مستقل بودن" زیاد راحت نیست، اما همین "سخت غیر محال" باعث میشود "هر ننه قمری" سر انتخابات حزب و دسته راه نیندازد! و با استفاده از "فرصت ناشناخته بودن" رهزن تشخیص مردم" نشود! . . . من توی تهران "سیاست بی پدر و مادر" دیدم. سیاستی که انتخابات به انتخابات، ناگهان "از زیر بوته عمل میآید!" . . . من توی تهران "بنای سیاست بر اقتصاد" را یاد گرفتم!(تا کم کم آرایش سیاسی "استاندارد دنیا" برایم ملموس شود!) در شهر ما هر کسی هرطرفی که بود، بر مبنای "اعتقاد"ی بود. یا اعتقاد به "ارزشهای اسلام" یا "ارزشهای اسلامانقلابی" یا "ارزشهای غرب مدرن" یا... در شهر ما تقریبا توی "همه"ی ستادهای انتخاباتی "از جیب خرج میشد!" . . . در شهر ما واحد "عقیدتی سیاسی" تعریف می شد! |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت 9:50 توسط فروزنده
|
|
||
|
|
درباره |
|
اسمش را خواجه حافظ پیشنهاد داده بود، حسب تفألی(تا کی شود قرین حقیقت، مجاز من..)!... از تجربه های روزمره و غیر روزمره(!) مینوشتم: دانشجویی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی .. از خوانده هایم (خلاصه کتابی یا نقد نظری بر کتابی)... و از اندیشیده هام... مقید بودم (هستم) فقط چیزی بنویسم که خودم میفهمم، نه به سفارش نوشتم، نه به تقلید و تکرار (یادم هست، برای دسته های موضوعیش هم زیاد زحمت کشیدم و دقت کردم!.سخت است آدم دغدغه های معلق و متنوع و بهم پیوسته ی ذهنش را شکار کند و در قالب چنددسته بچپاند و نامی برای هر دسته بجوید..) اینجا بیشتر بستر گفتگو بودم برام تا یک تریبون یکطرفه. از کامنتها(ی انتقادی)ش می آموختم و به اندیشه بیشتر وادار میشدم آن سالها که این "حجره ی مجازی" رونق داشت توی "شریف" خیلیها بهش سر میزدند، فارغ از اینکه دوستش داشته باشند یا دشمنش.. سال 90 که از فضای دانشجویی رخت بربستم، اینجا هم کم کم شیب نزولی پبدا کرد و تا حدودهای 92-93 ، که "وبلاگ" صحنه را برای رسانه های سهل الوصولتر و سهل الاستعمالتر تحت "اندروید" سپرد، اینجا هم دیگه کاملا از رونق افتاد مدتی دکتری خواندن و مادرشدن، فرصت فعالیت دیگری باقی نگذاشت، تا سال 95 که با همین نام به تلگرام آمدم... t.me/majaaazz یکسال بعد آن هم فیلتر شد و من بچه مثبت، از آنجا هم خداحافظی کردم.. **حالا (از همان 95-96) در اینستاگرام م ** https://www.instagram.com/m.foroozande/ همین راهی که اینجا میرفتم را میروم... منتها اجبار اینستا "متن کوتاهتر" است و افزودن "تصویر"... گاهی متنهای آنجا را اینجا هم میگذارم.. ضمنا،اگر مهم است: *اهل کازرون عزیزم *کارشناسی مهندسی برق دانشگاه شریف (از 83) *ارشد: فلسفه علم همانجا (از88) - پایاننامه: فلسفه علوم اجتماعی- رئالیسم انتقادی- روی بسکار... (خدمت دکتر عماد افروغ) *دکتری: فلسفه عصر جدید،دانشگاه تهران (از93 تا هنوز!!!) رساله م در حوزه فلسفه سیاسی است و جان راولز.. (خدمت استاد سعید زیباکلام) |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه: |
|
|
یک سوال از دکتر عارف و دعوای 34ساله تشکر از دکتر ولایتی!!! چرا مقاومت رمز پیشرفت است؟ دکتر درخشان: نقطه آغاز اقتصاد مقاومتی "مصرف" است مختارنامه و دردنامه ی تناقضات نسل سوم ...و |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||
وحدت اسلامی را تحت زعامت امام خمینی روحی له الفدا حفظ نمایید و هرگز بر خلاف نظرات حضرت ایشان عمل ننمایید. نه یک قدم پیشتر و نه یک قدم عقب تر. ___ بخشی وصیت نامه ی شهید مهندس مسعود فروزنده