(یادداشتی از محسن رضایی)
اگر در جامعه مان سن جوان را بین 15 تا  28 سال تعریف کنیم ، 25 میلیون جوان داریم که سرمایه بسیار عظیمی را شکل میدهد . اگر بخواهیم چنین گام بلندی به اسم چشم انداز بیست ساله را برداریم  ، ناگزیر  هستیم که این سرمایه عظیم را به دو دلیل به صحنه بکشانیم . یکی اینکه بخش مهمی از جامعه را همین جوانان شکل میدهند ، دوم اینکه 20 سال آینده ، در اختیار نسل سومی های انقلاب است . چشم انداز 20 ساله در حقیقت سندی است که گذشته ها آن را تنظیم کرده اند . ولی باید با کمک نسل سومی ها آن را پیاده کرد نهایتا کسانی که باید دراین 20 سال آنرا تحقق بخشند ، همین جوانهای امروز  هستند . اینها نهایتا  بایستی این کار را به ثمر برسانند . پس هم به دلیل این که سی در صد جامعه جوانان هستند و هم به دلیل نقشی که در آینده سازی دارند و کار گردان و محور اساسی حرکت چشم انداز جوانها یا نسل سومی های انقلاب هستند . اما اینکه چگونه میشود نسل جوان را به صحنه آورد ؟ اولین مسئله این است که نسل جوان باید مشارکت در آینده سازی پیدا کند . الزام این است که قدرت د ر طی سالهای اول چشم انداز باید به نسل دوم و سوم منتقل بشود . آنها باید محور اصلی اداره کشور بشوند ونظام از آنها بخواهد این چشم انداز را تحقق ببخشند . درغیر اینصورت با توجیه و نصیحت ، خواهش و التماس اتفاقی در نسل جوان بوجود
 نمی آید. باید نسل جوان را مسئول کرد و از آنها مسئولیت خواست تا اینکه او به صحنه بیاید و توانایی های خودش را  برای اداره  جامعه نمایش دهد .
امروز تا زمانی که بزرگان ما نگرانند که حکومت را بدست جوانها بدهند ، ما هیچ گاه نمیتوانیم گام های بلندی را برداریم . نسل جوان سرمایه اصلی چشم انداز و آینده ایران هستند .
در چنین فضایی دانشگاه و جوانان دو نقش عمده بر عهده دارد . یکی مسئله تبیین و ترویج چشم انداز است و دیگری مسئله برنامه ریزی و تحقق استراتژیها و الزاماتی که چنین چشم اندازی داشته باشد . قاعدتا رسیدن به یک چنین چشم الندازی همراه یک سری الزاماتی است ، این الزامات و تغییرات باید در جامعه صورت بگیرد . دانشگاه میتواند در طراحی این تغییرات ، در تدوین استراتژی ها و برنامه ها برای رسیدن به چنین افقی گامهای بلندی بردارد . همچنین در قسمت معرفتی و ذهنی چشم انداز ، یعنی فرایند تبیین چشم انداز باز هم دانشگاه می تواند گامهای بلندی بردارد .
ایران باید تبدیل به یک بازیگر موثر و قدرت تاثیر گذار بر روابط بین الملل شود . این اهداف بسیار مهمی است . اگر ایران طی 20 سال آینده به این اهداف برسد کشور ما به عنوان یک قدرت بزرگ و پیشرفته تبدیل خواهد شد . اما برای رسیدن به این اهداف نیاز به این داریم که همانطور که در آن دو انقلاب گذشته ، جوانان ما به صحنه آمدند ، اینجا هم جوانان به صحنه بیایند .
جوانان 40 سال پیش انقلاب را برای دستیابی به آزادی و استقلال شروع کردند . 15 خرداد توسط جوانانی رقم زده شد که شعار شان آزادی و استقلال بود ، 22 بهمن را جوانانی ایجاد کردند که شعارشان استقلال ، آزادی و جمهوری اسلامی بود . اما انقلاب نسل سومی ها چه انقلابی است ؟ جنبشی که نسل سومی های انقلاب ( یعنی جوانانی که امروز بین 15 تا 30 ساله هستند ) باید انجام دهند چه انقلابی است ؟ این انقلاب یک انقلاب فرهنگی واقتصادی است . یعنی مکمل آن دو انقلاب گذشته است . ایران ما نیاز به یک تحول اقتصادی و فرهنگی دارد . ایران ما نیاز به یک تحول صنعتی و علمی دارد و این انقلاب را نسل سومی ها باید انجام دهند . انقلاب نسل سوم از نوع سیاسی و نظامی نیست . بلکه از نوع فرهنگی و اقتصادی است .  این همان چیزی است که ملت ایران برای رشد و توسعه خود به آن نیاز دارد . جوانان دیروز جنگ را پیروز کردند و جوانان امروز بایستی از اهداف آن انقلابها در فرهنگ و اقتصاد ، ثمره آنرا بچشند .
این انقلاب در سند چشم انداز بیست ساله ایران ترسیم شده است . تبدیل کردن ایران به یک کشور کاملا توسعه یافته ، یک کشور کاملا فرهنگی و صنعتی و تبدیل شدن به قدرت برتر در منطقه آسیای جنوب غربی و اگر ایران بخواهد محور یک جمعیت 500 میلیونیدر منطقه قرار بگیرد بدون انقلاب و بدون یک تحول بزرگ امکان پذیر نیست . آن دو انقلاب گذشته را نسل اول و دوم انقلاب انجام دادند . یعنی همان جوانان دیروز . این انقلاب فرهنگی – اقتصادی را باید جوانان امروز انجام دهند . جوانان امروز در آستانه یک انقلاب هستند . امروز بدون حضور جوانان در صحنه فرهنگی و اقتصادی ، اداره کشورها متحول نخواهد شد . اما لازمه این کار دو مسئله مهم است : اولا خود جوانان آماده شوند و همتشان را بلند کنند و به شهر و کوچه و محله خود را محدود نکنند . از طرف دیگر دولتمردان ایران باید امکانات در اختیار جوانان بگذارند . باید از شعار زدگی خارج شوند و از تعارفات و تشریفات بیرون بیایند . و همانطور که به شهید باکری ها در جنگ تکیه کردند . امروز در فرهنگ و اقتصاد به جوانان تکیه کنند . به همین 20 ساله ها و جوانها تکیه کنند و صنعت ، دانشگاه ، کشاورزی ، علم ، هنر و فرهنگ را در اختیار اینها بگذارند و صحنه را برای قهرمان پروریهای جدید آماده کنند