 |
 |
|
|
باور کنید ما از دکتر "ولایت ناپذیر"تریم
بی مقدمه: چند سال قبل ، یک آقایی یک حرفی زد مبتنی بر "دوستی ما با مردم اسرائیل". فریاد "وااسلاما"ی همه مان در آمد... بسیج (از بچه دانشجو گرفته تا بزرگترهایی مثل زاکانی و امثاله)، علما، منتدین مجلس نشین ظاهرا اصولگرا، و... و "همصدا" با همه ی این دلسوختگان انقلاب و فداییان رهبر، صدای دشمنان قسم خورده ی انقلاب و اسلام هم! فریادها بلند و جو تشنج غالب و رگهای غیرت بالا زده و دندانهای طمع دشمن براق! ... تا اینکه رهبر خود وارد صحنه شد "مسئله ی مهمی نیست! یک نفر یک حرف اشتباهی زد. شلوغ نکنید!" آنروز اشتباه کردیم که شلوغ کردیم. همه مان. همه ی همه مان. هرکه بودیم و هرادعایی که داشتیم. خطا کردیم و البته انسان جایزالخطاست و خطا دریست برای "درس آموختن" و عبرت گفتن و بزرگ شدن و توبه کردن و به خدا نزدیک شدن... به غلط این مسئله را بزرگ دیدیم و رهبرمان به ما یاد داد که "نه بچه ها! (بچه های مجلسی! و بچه های دانشجو! و وبچه های عالم دینی!) نه فرزندانم! مسئله ی مهم اسلام و انقلاب اینها نیست." اگر ولایتمدار بودیم همان یک مرتبه کافیمان بود. اگر هرچقدر هم که خنگ می بودیم و زودتر از اینها "اشارات" رهبر را نگرفته بودیم و نفهمیده بودیم که دشمن اصلی ما آمریکا و اسرائیل است؛ هرچقدر هم که خنگ بودیم و زودتر از آن تصریحات رهبر را نشنیده بودیم که این دولت صدای انقلاب خمینی را به دنیا رسانید. هم به دنیا و هم به نسلهای جدید ایران خودمان... هرچقدرهم که "ضعف تشخیص" داشتیم و "بی دقت" بودیم؛ دیگر با این عتاب رهبر باید فهممان می شد. باید تکرار نمی کردیم این اصلی و فرعی نشناختنها را. اما تکرار کردیم! هر روز و هر ساعت! ...حتی در اوج فتنه های دشمن! فریادمان بالا بود که «آی دل ما از دست مشایی خون است»! باز هم فرمودند "حالا دل شما خون؛ اما این مسئله فرعی ست. رها کنید" باز هم فرمودند "خالص سازی جامعه، با تفرقه افکنی فرق دارد" باز هم فرمودند "تحلیل سیاسی داشته باشید. زید و عمرو بازی نکنید" باز هم فرمودند: "هدفمندسازی یارانه ها، که با موفقیت انجام شد، خار چشم دشمنان است و آرزوی چندین ساله ی دوستان"... باز هم فرمودند "فرزندانم! جبهه ی سلطه را بچسبید : آمریکا، دولتهای غربی، نفتخوارهای منطقه" باز هم فرمودند انقلاب ما در دنیا حرف دارد. معادلات این دنیای سراسر ظلم و ظالم و ظلمپذیر را ماییم که باید به هم بزنیم. انقلاب ما امید همه ی مستضعفین و آزادگان جهان است. گفتند شایسته نیست "دانشجوی انقلابیِ ما" تحلیلی از مسائل کلان جهان و جایگاه ویژه ی کشورش نداشته باشد و نظر ندهد. در "هر"مناسبتی. در هر مناسبت و منبری پای حرفشان نشستیم، برایمان "قصه ی استعمار و استکبار" گفتند. هر اتفاقی که افتاد، فتنه شد، مصر شلوغ شد، مبارک رفت، انقلاب تونس به کشورهای عربی رسید، بحرین سرکوب شد. بحرین سانسور شد. عربستان دخالت کرد. ناتو به لیبی لشکر کشید... هرچه شد رهبر همان قصه را برای ما تکرار کرد فرمودند : راهی آغاز کرده ایم به سمت تغییر تاریخ؛ شما به پنجاه سال بعدش فکر کنید. نکردیم. نشنیدیم. حتی اسم آوردند: دانشگاه شریف! دانشگاه تهران! دانشگاه امیرکبیر! کجایید پس؟ عَلَمِ خمینی به دوش شماست!
عَلَمِ خمینی را روی زمین است. علم خمینی را "ما" روی زمین رها کردیم. چرا؟! آخر باید اول خطر عظیم مشایی را بزنیم! رهبر نمیفهمد! ما که می فهمیم چرا ساکت بنشینیم. الان دشمن ردیف اول جهان و بشر مشایی است!
بله رفقا! نگرانم از فردایی که صاحبان و مسئولین این انقلاب ما و شما باشیم! این عادت زشت شیعه است در تمام طول تاریخ... سردمداران شیعه همیشه دغدغه های امامش را با تمام قوا به حاشیه رانده اند... و ما نیز مادام که دست از این مسئله ی فرعی برنداریم و متوجه مسائل اصلی نشویم، از همانهاییم...خودِ خودِ "اهل کوفه"... هیچ هم با اشارتهای رهبر، به سر نمی دویم که هیچ، برعکس اشارات و تصریحات هم می دویم، با تمام قوا... بیایید ریشه یابی کنیم این مرضمان را رفقا... من فکر م کنم ماها "نزدیک بین"یم. به شدت! وسعت دیدمان فقط به چند نفر جنجال آفرین دولتی و رسانه ای آنهم در تهران می رسد. و نفوذ و دوراندیشیمان فقط به همین یکی دو سال اخیر! ... نه وسعت جهانی را می توانیم بفهمیم... نه لایه های فکری و فرهنگی جریانها را... و نه از گذشته و آینده ی تاریخ چیزی میفهمیم! همین دو سه سال احمدینژاد را میبینیم! نزدیک بینیم. از بچه دانشجو گرفته تا استادان معظم سپاهی و بسیجی شان! تا مجلسیان اصولگرای پرادعا تا علمای عالیقدر دینی... و ای کاش... ای کاش مشکل فقط "نزدیک بینی" باشد... ای کاش پای "نفس" و "منیت" و "خوشم میاد" وسط نباشد... |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 12:13 توسط فروزنده
|
|
||
|
|
درباره |
|
اسمش را خواجه حافظ پیشنهاد داده بود، حسب تفألی(تا کی شود قرین حقیقت، مجاز من..)!... از تجربه های روزمره و غیر روزمره(!) مینوشتم: دانشجویی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی .. از خوانده هایم (خلاصه کتابی یا نقد نظری بر کتابی)... و از اندیشیده هام... مقید بودم (هستم) فقط چیزی بنویسم که خودم میفهمم، نه به سفارش نوشتم، نه به تقلید و تکرار (یادم هست، برای دسته های موضوعیش هم زیاد زحمت کشیدم و دقت کردم!.سخت است آدم دغدغه های معلق و متنوع و بهم پیوسته ی ذهنش را شکار کند و در قالب چنددسته بچپاند و نامی برای هر دسته بجوید..) اینجا بیشتر بستر گفتگو بودم برام تا یک تریبون یکطرفه. از کامنتها(ی انتقادی)ش می آموختم و به اندیشه بیشتر وادار میشدم آن سالها که این "حجره ی مجازی" رونق داشت توی "شریف" خیلیها بهش سر میزدند، فارغ از اینکه دوستش داشته باشند یا دشمنش.. سال 90 که از فضای دانشجویی رخت بربستم، اینجا هم کم کم شیب نزولی پبدا کرد و تا حدودهای 92-93 ، که "وبلاگ" صحنه را برای رسانه های سهل الوصولتر و سهل الاستعمالتر تحت "اندروید" سپرد، اینجا هم دیگه کاملا از رونق افتاد مدتی دکتری خواندن و مادرشدن، فرصت فعالیت دیگری باقی نگذاشت، تا سال 95 که با همین نام به تلگرام آمدم... t.me/majaaazz یکسال بعد آن هم فیلتر شد و من بچه مثبت، از آنجا هم خداحافظی کردم.. **حالا (از همان 95-96) در اینستاگرام م ** https://www.instagram.com/m.foroozande/ همین راهی که اینجا میرفتم را میروم... منتها اجبار اینستا "متن کوتاهتر" است و افزودن "تصویر"... گاهی متنهای آنجا را اینجا هم میگذارم.. ضمنا،اگر مهم است: *اهل کازرون عزیزم *کارشناسی مهندسی برق دانشگاه شریف (از 83) *ارشد: فلسفه علم همانجا (از88) - پایاننامه: فلسفه علوم اجتماعی- رئالیسم انتقادی- روی بسکار... (خدمت دکتر عماد افروغ) *دکتری: فلسفه عصر جدید،دانشگاه تهران (از93 تا هنوز!!!) رساله م در حوزه فلسفه سیاسی است و جان راولز.. (خدمت استاد سعید زیباکلام) |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه: |
|
|
یک سوال از دکتر عارف و دعوای 34ساله تشکر از دکتر ولایتی!!! چرا مقاومت رمز پیشرفت است؟ دکتر درخشان: نقطه آغاز اقتصاد مقاومتی "مصرف" است مختارنامه و دردنامه ی تناقضات نسل سوم ...و |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||