|
|
|
|
|
مناظره ی تلوزیون و تمام هنر و کارشناسی اش را به کار گرفته بود تا در پربیننده ترین برنامه ی تاریخ خود، رسما مردم و کاندیداها را دست بیندازد! بحدی که برخی از بینندگان تصمیم گرفتند به مرتضی حیدری رای بدهند!!! و برخی دیگر منتظر سوال آخر بودند که از کاندیداهای محترم شیرینکاری طلب کند... خنده ندارد.باید گریست به این سیاستهای ابلهانه یا خائنانه سیما. در زمانهای 1و نیم دقیقه ای از برنامه ها جز تیترهای قشنگ و مبهم نمی توان گفت و لذا از دید بیننده، احتمالا کسی تفاوت خاصی با دیگران نداشته! سوالات میبایست متناسب با ادعاها و شعارهای هرکاندیدا طرح میشد و نه «به قید قرعه»!!! میترسم دست آخر، با این اصرار سیما بر «هیچ فرقی نداشتن کاندیداها باهم» ملت ناچار شوند «به قید قرعه» رای بدهند! سوالات به قول دکتر عارف «تستی» هم به نحوی طراحی شده بود که کاندیدا «هر جوابی می داد، ضرر میکرد!» به این دلیل که هرکدام اشاره به «یک موقعیت خاص و استثنایی» داشتند، درحالی که بیننده ناخودآگاه پاسخ کاندیدا را یک پاسخ کلی میبیند. مثلا اینکه «اگر احیانا شب عید باشد وببینید میوه گران است، چه میکنید؟ وارد میکنید تا ارزان شود؟ یا وارد نمیکنید تا باغدارها ضرر نکنند؟» هر جوابی بدهی به این سوال باخته ای! چون اساسا فرض سوال، وضعیا نامطلوبیست! با یک جمله ی کلیشه ای «سوال غلط است» هم چیزی روشن نمیشود. در این سوالاتی که هرکدام طراحی شده بود تا کاندیداها را از چشم مردم بیندازد!دیدیم که هیچ یک از کاندیداها تن به پاسخ دادن در چهارچوب قانون برنامه ندادند و هریک در پاسخ توضیح مفصلی ارائه میدادند. تنها و تنها کسی که تن به این «قانون دور از انصاف» (اما بهرحال، «قانون») داد دکتر جلیلی بود! وضمنا از تنها کسانی بودند که بجای شعار و کلی گویی و ژست گرفتن، صادق و ساده و مستقیم، نظرشان را میگفتند. در همان 1.5دقیقه ها و مرتبط با صورت سوال.
|
||
|
+
نوشته شده در شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۲ساعت 23:35 توسط فروزنده
|
|
||