 |
 |
|
|
اخیرا بطور اتفاقی یک مقاله از استاد مطهری خواندم بنام «پیرامون محلل» . محلل یک حکم فقهی ست که استاد، به بهانه ی نقد یک فیلم مبتذل که در تحریف و تمسخر این حکم ساخته شده بوده، آن را و فلسفه اش را توضیح داده اند. بنظرم حکم، چندان حکم مبتلابه و مهمی نبود، و لذا سوژه ی مقاله ی استاد هم برام زیاد جالب نبود. اما مقاله ی استاد یک نکته ی حاشیه ای خیلی جذاب داشت، چیزی که بنظر من مطهری را مطهری کرده است، و متفکرین مذهبی امروزی را از «مطهری» شدن دور نگه داشته:
استاد مطهری، هدفشان، وسیله شان را توجیه نمیکرده! استاد، ابتدائا با وجود درخواستهایی که ازیشان میشده، از نقد نوشتن بر این فیلم امتناع کرده و خود را معذور دانسته اند؛ و گفته اند «نقد فیلم کار من نیست.» اما بعد از اینکه شرح مکتوب فیلم در اختیارشان قرار گرفته، عذر خود را برطرف شده دیده اند! یعنی عذر ایشان فقط بی خبری از جزئیات فیلم بوده! و جالب این است که گویی اصلا و ابدا به مخیله ی استاد هم نیامده که «بروم فیلم را ببینم!» استاد حاضر بوده قید یک مقاله ی خوب و هدایتگر(!) را بزند، اما چشمهایش را به دیدن هرچیزی نسپرد! آن وقت ماها تا حالا چند تا فیلم نادیدنی را با انگیزه ی «می خوام نقدش کنم» دیده ایم؟! چه بسا مقاله ی انتقادی دقیق و عمیق و خوبی هم حاصل شده و کلی تلفن و پیامک و کامنت «احسنت احسنت» دریافت کرده ایم و به خیال خودمان خدمتی متفکرانه و هنرمندانه به دین خدا شده(!!!) اما... خودمان را از مطهری شدن محروم کرده ایم... |
||
|
+
نوشته شده در شنبه ۱ آذر ۱۳۹۳ساعت 15:14 توسط فروزنده
|
|
||
|
|
درباره |
|
اسمش را خواجه حافظ پیشنهاد داده بود، حسب تفألی(تا کی شود قرین حقیقت، مجاز من..)!... از تجربه های روزمره و غیر روزمره(!) مینوشتم: دانشجویی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی .. از خوانده هایم (خلاصه کتابی یا نقد نظری بر کتابی)... و از اندیشیده هام... مقید بودم (هستم) فقط چیزی بنویسم که خودم میفهمم، نه به سفارش نوشتم، نه به تقلید و تکرار (یادم هست، برای دسته های موضوعیش هم زیاد زحمت کشیدم و دقت کردم!.سخت است آدم دغدغه های معلق و متنوع و بهم پیوسته ی ذهنش را شکار کند و در قالب چنددسته بچپاند و نامی برای هر دسته بجوید..) اینجا بیشتر بستر گفتگو بودم برام تا یک تریبون یکطرفه. از کامنتها(ی انتقادی)ش می آموختم و به اندیشه بیشتر وادار میشدم آن سالها که این "حجره ی مجازی" رونق داشت توی "شریف" خیلیها بهش سر میزدند، فارغ از اینکه دوستش داشته باشند یا دشمنش.. سال 90 که از فضای دانشجویی رخت بربستم، اینجا هم کم کم شیب نزولی پبدا کرد و تا حدودهای 92-93 ، که "وبلاگ" صحنه را برای رسانه های سهل الوصولتر و سهل الاستعمالتر تحت "اندروید" سپرد، اینجا هم دیگه کاملا از رونق افتاد مدتی دکتری خواندن و مادرشدن، فرصت فعالیت دیگری باقی نگذاشت، تا سال 95 که با همین نام به تلگرام آمدم... t.me/majaaazz یکسال بعد آن هم فیلتر شد و من بچه مثبت، از آنجا هم خداحافظی کردم.. **حالا (از همان 95-96) در اینستاگرام م ** https://www.instagram.com/m.foroozande/ همین راهی که اینجا میرفتم را میروم... منتها اجبار اینستا "متن کوتاهتر" است و افزودن "تصویر"... گاهی متنهای آنجا را اینجا هم میگذارم.. ضمنا،اگر مهم است: *اهل کازرون عزیزم *کارشناسی مهندسی برق دانشگاه شریف (از 83) *ارشد: فلسفه علم همانجا (از88) - پایاننامه: فلسفه علوم اجتماعی- رئالیسم انتقادی- روی بسکار... (خدمت دکتر عماد افروغ) *دکتری: فلسفه عصر جدید،دانشگاه تهران (از93 تا هنوز!!!) رساله م در حوزه فلسفه سیاسی است و جان راولز.. (خدمت استاد سعید زیباکلام) |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه: |
|
|
یک سوال از دکتر عارف و دعوای 34ساله تشکر از دکتر ولایتی!!! چرا مقاومت رمز پیشرفت است؟ دکتر درخشان: نقطه آغاز اقتصاد مقاومتی "مصرف" است مختارنامه و دردنامه ی تناقضات نسل سوم ...و |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||