#چرا_انتقام_سخت؟
آیا ما و رهبرمان بابت از دست دادن چنین فرمانده ی استراتژیکی عصبانی ایم؟ آیا بخاطر رفتن چنان اسطوره ی دوستداشتنی ای غصه داریم؟! البته که هستیم.. اما صبر هم بلدیم..
عصبانیت و عشق و غصه, هیچکدام دلیل و توجیه #انتقام_سخت نمیشود
تابستان ۶۷ بود
خبر رسیده بود یک ناو هواپیمابر آمریکایی از مرزهای آبی ما گذشته است..
آقایان شورای عالی فلان و بهمان جمع شدند..چه کنیم ..چه نکنیم.. واکنشی نشان دهیم؟ ..با کدام امکانات؟! ما که توان ناوزدن نداریم.. تازه افکارجهانی را چه کنیم؟!.. همه ما را محکوم خواهند کرد
امام گفته بود بنظر من #با_هر_چه_دارید بزنیدش (ولو ضعیفترین سلاح) اما هرچه خودتان شورکردید و صلاح کارشناسی دیدید!
آقایان صلاح دیدند کاری نکنند..
چند روز گذشت و #ناو_وینسس که کاملا احساس امنیت کرده بود, #ایرباس_مسافربری ما را زد...
جنازه کودکان مثل عروسک روی خلیج شناور شد.. شاید بعضیها بفکر افتادند که شاید حق با امام بود..
چند سال بعد, خاطرات کاپیتان جنایتکار آمریکایی که چاپ شد، همه مطمین شدند حق با امام بود..
:
"دستور داشتم درصورت کوچکترین شلیکی از سمت ایران, برگردم عقب"
پ.ن. آیا امام غیب میدونست؟ نمیدونم و مهم هم نیست.
مهم اینه که امام سیاست میدونست.. رفتار قلدرهای عالم رو میشناخت..سالها رصدشان کرده بود
برچسبها:
انتقام سخت سردار سلیمانی,
شهید حاج قاسم سلیمانی,
ناو وینسس