پس از سخنرانی رئیس جمهور در حرم امام راحل (ره) ذهنم به شدت با موضوع پنج بازمانده ی جنگ ایران و عراق یا به تعبیر مرحوم سعادتی، جنگ ایران و جهان استکبار ، مشغول است .

 امشب رئیس جمهور از نسل امروز به عنوان تابعین و از این پنج تن به عنوان اصحاب بلافصل امام خمینی (ره) نام برد که هر دم و بازدم شان در این هستی مغتنم است و باید خاطراتشان ثبت شود. او درگذشت حمید سعادتی را که سال گذشته بر اثر کهولت سن از میان ما رفت ، زنگ هشداری برای اصحاب رسانه خواند  و تاکید کرد که همگان باید قدر مسعود سعیدی ،سید احمد حسینی ، جواد محمدی ، محمود داداشی و عزیزالله اسلامی را بدانند . همچنینوی از محققان و تاریخ نویسان خواست تا رنج سفر به محل سکونت آنها را به جان بخرند و در ثبت حقایق دفاع مقدس ملت ایران از هیچ تلاشی دریغ نورزند .

 یکی از هزاران حاضر در صحن حرم حضرت امام (ره) ،رضا دستوری ، پانزده ساله بود که چفیه بر گردن داشت و در تایید این حرفها با هیجان زیادی تکبیر سر می داد . پس از سخنرانی رئیس جمهور به سراغش می روم و علت هیجانش را می پرسم . در پاسخ می گوید :"ما شانس آوردیم که با این پنج نفر در یک عصر و زمان زندگی می کنیم و باید قدر این فرصت را بدانیم . راستش  من خیلی دلم می خواهد یکی از این مردان شجاع را که در آن نبرد افسانه ای حضور داشتند از نزدیک ببینم." پدر رضا هم که با لبخندی حرفهای پسرش را تایید می کند ، می گوید :"از فوت امام خمینی (ره) 77 سال می گذرد و از پایان جنگ78 سال ، و امثال رضا آخرین نفراتی هستند که مردان جنگ را درک می کنند و این ادراک مسئولیت می آورد . باید بتوانند این حلاوت را برای فرزندانشان توصیف کنند تا پلی شوند بین اینها و آنها ."

 امروز چهاردهم خرداد 1444 است وبنا دارم بحث شب گذشته را با بعضی دیگر از زوار مرقد امام (ره) مطرح کنم و سراغ جوانی می روم که آستینهایش را به نیت وضو بالا زده است اسمش را می پرسم ، می گوید :"محسن". می پرسم محسن جان از جنگ دهه ی شصت قرن گذشته چه می دانی؟ می گوید:"در کتابهای درسی چیزهایی خوانده ام " . و دیگری که عبدالله نام دارد می گوید:" در یادواره های شهدا شرکت می کنم . " از سارا که دختری جوان است می پرسم ، می گوید :"کتابهای زیادی در مورد شهدا خوانده ام"و فاطمه که کنار او ایستاده نیز همین پاسخ را می دهد .جاالب است کههمه آرزوی دیدار با یکی از این پنج بازمانده ی جنگ را دارند. خانمی تقریبا چهل ساله در گوشه ای از صحن، سلام آخر نمازش را می گوید و من از او می پرسم با رزمنده های آن دوران برخورد داشته ای؟ می گوید:"چند تایی شان را دیده ام . یکی شان همسایه مان بود و یکی شان از فامیلهای دورمان . بعضی هم در دوره ی دانشجویی آمدند دانشگاه ما . االبته همگی فوت شده اند . اتفاقا یکی شان جانباز بود." محمد تقی 53 ساله نیز رزمنده های بسیاری را دیده است  . او حتی یکی ازجانبازان شیمیاییی را در کودکی اش دیده .پیرمرد  و پیرزنی که از راه رفتنشان مشخص است که از پا درد رنج می برند ، آرام آرام به سوی ضریح امام (ره) می روند :

• متولد چه سالی هستی پدر جان؟
• 1367 .
• یعنی همان سالی که جنگ تمام شد؟
• دو ماه قبل از پذیرش قطعنامه .
• و شما مادر جان؟
• 1372 .
• پدر جان ! پس شما رزمنده های زیادی را دیده اید ؟
• بله ولی حیف که پدرم را به یاد  ندارم.
• چطور مگر؟
• پدرم در عملیات مرصاد شهید شد.

 ...

 امروز چهاردهم خرداد 1446 است . ساعت دو و نیم بعد از ظهر . حیف شد ، اخبار را دیر گرفتم ، خبرهای حرم را گفته است . " به ادامه ی خبر ها توجه کنید. در هفتادوهشتمین سال عروج روح خدا ، روح آخرین یادگار دوران دفاع مقدس مسعود سعیدی پرواز کرد و خود را به امام و شهیدان رساند...  "

                                                                     محمدرضا دهشیری - ماهنامه ی امتداد – شماره ی 18