 |
 |
|
|
الان داشتم "کلمه" ی شماره ی ماه رمضون(۱) رو می خوندم ... دو تا بحث جالب به ذهنم رسید که اول دومیشو میگم ... قاعدتا بحث خیلی خامی ه! و من شاید دارم به اعتبار کم رفت و آمد شدن ِمجاااز اینطوری ناپخته می ذارمش اینجا! ... باشد که به کمک دوستان تکمیل شه(اگه صلاحیت داشت!) ...
۱. تا چندی پیش (۲-۳ -۴ سال قبل!) یادمه مایحتوی ِ نشریات دانشگاه ... از کمونیسم بود... از حقوق بشر بود ... از نقد پلورالیزم بود ... از فلسطین بود ... گاهی تاریخ بود ... گاهی مدحی از امامی یا ابراز شوقی به خدا ... گاهی ... الان تو همین "کلمه" (که سابقا اغلب از مشمولین ِ "گاهی" ِ آخر بود!) : "من چه کار کنم؟" بود... "زندگی به سبک خوابگاهی"بود... "صبح به خیر مهندس" بود... "امام به چه درد من می خورد؟" بود... "علم غربی را غربال کنید" بود... و ... (و با توجهی به عمده دغدغه های اخیر ِ دغدغه مندان دانشگاه ، به خودم اجازه می دم اینو مشت ِ نمونه ی خروار بگیرم ! ) گویا نوک پیکان توجهات دانشجویی کم کم داره از بیرون متوجه درون میشه !... توجه به "خود" و "محیط اطراف خود و متعلق به خود یعنی فضای دانشجویی"(۲) جای توجه به جریانهای بیرونی داره میشینه! اولین تعبیری که از این فرایند به ذهنم می رسه همونیه که یارو خواست دنیا رو بسازه دید نمیشه .تصمیم گرفت فعلا شهرشو بسازه دید بازم نمیشه ... و دایره شو تنگ تر کرد به ساختن ِخانواده ش و نهایتا به ساختن ِخودش!... با این تصور باید خوشبین بود ! و نتیجه گرفت که این فرایند همانا نیست جز عزم فضای دانشجویی بر پایان انفعال و متکی به خود بودن و کم کم همان "پیشتازی"ای که شایسته ی این جریانه ! ۲. تو مصاحبه ی دکتر گلشنی ، ایشون تاکید داشتند که نگاهمون به دانشگاه، نباید اینقدر "کمّی" باشه. ولی چطور؟ ملاکهای کیفی ِ تحلیل دانشگاه چیه؟ یه ملاکهایی که به ذهنم رسید(۳) رو ذکر می کنم(این هم باشد که به کمک نظرات دوستان تکمیل شه!) آموزشی: سرنوشت فارغ التحصیلان(چند درصد شاغل به مشاغل مرتبط با رشته ی تحصیلیشان می شوند؟ چند درصد در شغلشان موفقند؟ چند درصد ادامه ی تحصیل میدهند؟ چند درصد همین دانشگاه را برای ادامه ی تحصیل برمی گزینند؟و...) میزان ارتباط دانشگاه با فارغ التحصیلان(مثلا دانشگاه ما حتی یه آمار نداره که تا حالا به کجاها گواهی فارغ التحصیلی ِ دانشجوهاش رو داده؟ یا مثلا انجمن فارغ التحصیلان فقط ایمیل فارغ التحصیلان رو داره! و...) میزان نوسانات درسی ِ دانشجو و میزان اهمیتی که دانشگاه به این مسئله میده میزان وقتی که استادان خارج از کلاس به دانشجو اختصاص می دهند (با توجه به تاکید رهبر به "شاگرد پروری" بعنوان یکی از وظایف اصلی استادان دانشگاه ها!) و تعداد دانشجویان ِ مرتبط با هر استاد پژوهشی: وضعیت کتابخانه و آزمایشگاه و سایت و...(بودجه ای که دانشگاه به ارتقای اینها اختصاص می دهدُ میزان استفاده ی دانشجویان از اینها و ...) میزان مقالات دانشجویان و استادان و میزان ارجاعات دیگران به این مقاله ها(این مورد الان هم خیلی مورد توجه هست!) صنعتی: چند درصد از بودجه ی دانشگاه از قراردادهای صنعتی تامین می شود؟ میزان مشارکت دادن دانشجویان در این پروژه ها چند درصد از پروژه هایی که از دانشجویان خواسته می شود ، برای رفع نیاز های داخلی بوده؟ تعداد و قوت ِ دوره های بین رشته ای تعداد دروس خارج از دانشکده که دانشجو می تواند(باید) داشته باشد(۴) فرهنگی(۵): میزان بودجه ای که دانشگاه به این معاونت اختصاص می دهد میزان مشارکت دانشجویان در این امور میزان استقلال و "مدیریتهای دانشجویی" در این معاونت میزان جریانسازی و تاثیرگذاری اجتماعی دانشگاه
(۲) واضحه که منظورم مطالبات صرفا صنفی و معیشتی از جنس وضع سلف و خوابگاه و ... نیست! (۳) حاصل پروژه ی کذای SD ! (۴) این مورد در تواناییهای شغلی آینده ی دانشجویان و یا انتخاب زمینه ی ادامه ی تحصیلات آنها موثر است (۵) این قسمت هم که راسته ی تخصص اغلب خوانندگان مجازه ! در نتیجه زیاد بهش نمیپردازم! |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه ۲۶ تیر ۱۳۸۷ساعت 2:2 توسط فروزنده
|
|
||
|
|
درباره |
|
اسمش را خواجه حافظ پیشنهاد داده بود، حسب تفألی(تا کی شود قرین حقیقت، مجاز من..)!... از تجربه های روزمره و غیر روزمره(!) مینوشتم: دانشجویی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی .. از خوانده هایم (خلاصه کتابی یا نقد نظری بر کتابی)... و از اندیشیده هام... مقید بودم (هستم) فقط چیزی بنویسم که خودم میفهمم، نه به سفارش نوشتم، نه به تقلید و تکرار (یادم هست، برای دسته های موضوعیش هم زیاد زحمت کشیدم و دقت کردم!.سخت است آدم دغدغه های معلق و متنوع و بهم پیوسته ی ذهنش را شکار کند و در قالب چنددسته بچپاند و نامی برای هر دسته بجوید..) اینجا بیشتر بستر گفتگو بودم برام تا یک تریبون یکطرفه. از کامنتها(ی انتقادی)ش می آموختم و به اندیشه بیشتر وادار میشدم آن سالها که این "حجره ی مجازی" رونق داشت توی "شریف" خیلیها بهش سر میزدند، فارغ از اینکه دوستش داشته باشند یا دشمنش.. سال 90 که از فضای دانشجویی رخت بربستم، اینجا هم کم کم شیب نزولی پبدا کرد و تا حدودهای 92-93 ، که "وبلاگ" صحنه را برای رسانه های سهل الوصولتر و سهل الاستعمالتر تحت "اندروید" سپرد، اینجا هم دیگه کاملا از رونق افتاد مدتی دکتری خواندن و مادرشدن، فرصت فعالیت دیگری باقی نگذاشت، تا سال 95 که با همین نام به تلگرام آمدم... t.me/majaaazz یکسال بعد آن هم فیلتر شد و من بچه مثبت، از آنجا هم خداحافظی کردم.. **حالا (از همان 95-96) در اینستاگرام م ** https://www.instagram.com/m.foroozande/ همین راهی که اینجا میرفتم را میروم... منتها اجبار اینستا "متن کوتاهتر" است و افزودن "تصویر"... گاهی متنهای آنجا را اینجا هم میگذارم.. ضمنا،اگر مهم است: *اهل کازرون عزیزم *کارشناسی مهندسی برق دانشگاه شریف (از 83) *ارشد: فلسفه علم همانجا (از88) - پایاننامه: فلسفه علوم اجتماعی- رئالیسم انتقادی- روی بسکار... (خدمت دکتر عماد افروغ) *دکتری: فلسفه عصر جدید،دانشگاه تهران (از93 تا هنوز!!!) رساله م در حوزه فلسفه سیاسی است و جان راولز.. (خدمت استاد سعید زیباکلام) |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه: |
|
|
یک سوال از دکتر عارف و دعوای 34ساله تشکر از دکتر ولایتی!!! چرا مقاومت رمز پیشرفت است؟ دکتر درخشان: نقطه آغاز اقتصاد مقاومتی "مصرف" است مختارنامه و دردنامه ی تناقضات نسل سوم ...و |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||